{"id":175604,"date":"2019-03-14T00:00:00","date_gmt":"2019-03-13T23:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bcfi.be\/de-herziene-hypertensierichtlijn-van-de-european-society-of-cardiology-european-society-of-hypertension-esc-esh\/"},"modified":"2026-04-02T19:09:36","modified_gmt":"2026-04-02T17:09:36","slug":"de-herziene-hypertensierichtlijn-van-de-european-society-of-cardiology-european-society-of-hypertension-esc-esh","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bcfi.be\/nl\/de-herziene-hypertensierichtlijn-van-de-european-society-of-cardiology-european-society-of-hypertension-esc-esh\/","title":{"rendered":"De herziene hypertensierichtlijn van de European Society of Cardiology \/ European Society of Hypertension (ESC\/ESH)"},"content":{"rendered":"
In augustus 2018 verscheen de herziene richtlijn voor de behandeling van hypertensie van de European Society of Cardiology (ESC) en de European Society of Hypertension (ESH). In tegenstelling tot de Amerikaanse richtlijn, behield de Europese richtlijn de definitie en de onderverdeling in graden van ernst van hypertensie. Veruit de belangrijkste wijziging ten opzichte van de vorige versie van de richtlijn is de aanbeveling om bij de meeste patiënten, wanneer medicamenteuze behandeling aangewezen is, te starten met een combinatiebehandeling, in plaats van met monotherapie. Daarbij opteert men voor een vaste associatie van een remmer van het renine-angiotensinesysteem (ACE-inhibitor of sartaan) + een diureticum of calciumantagonist.
Het BCFI is van mening dat in deze herziene Europese hypertensierichtlijn, net zoals in de Amerikaanse richtlijn, niet alle elementen op voldoende evidentie zijn gebaseerd en dat bij het toepassen van de richtlijn de individuele patiënt niet uit het oog mag worden verloren. Zeker bij eerstelijnspatiënten met lichte hypertensie volstaat monotherapie vaak wel. “Stepped care”, met initiële monotherapie en toevoegen van een tweede antihypertensivum voor zij die de streefwaarden niet halen of bij wie verdere daling van de bloeddruk aangewezen is, lijkt nog steeds een logische aanpak. Het starten met een vaste combinatie heeft op zich ook een aantal nadelen. Daarnaast zijn er geen gerandomiseerde studies die initiële combinatietherapie vergelijken met de “stepped care”-strategie.<\/div>\n

Belangrijkste wijzigingen in de herziene ESC\/ESH-hypertensierichtlijn<\/h2>\n

Definitie en onderverdeling van hypertensie<\/h3>\n

De Europese richtlijn1<\/span> behoudt, in tegenstelling tot de Amerikaanse richtlijn2<\/span> (zie Folia maart 2018<\/a>), de definitie (bloeddruk ≥ 140\/90 mmHg) en onderverdeling van hypertensie.<\/p>\n

Onderstaande tabel geeft een overzicht van de definities volgens de ESC\/ESH-hypertensierichtlijn. Volgens de herziene richtlijn berust de diagnose van hypertensie op herhaalde bloeddrukmetingen in het kabinet van de arts of out-of-office metingen (thuisbloeddrukmeting of 24 uursbloeddrukmeting). Deze laatste werden in een vorige versie van de richtlijn nog niet aanbevolen.
  <\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Categorie<\/b><\/td>\nSystolische BD<\/b><\/td>\n <\/td>\nDiastolische BD<\/b><\/td>\n<\/tr>\n
Optimaal<\/td>\n< 120 mmHg<\/td>\nen<\/td>\n< 80mmHg<\/td>\n<\/tr>\n
Normaal<\/td>\n120-129 mmHg<\/td>\nen\/of<\/td>\n80-84 mmHg<\/td>\n<\/tr>\n
Hoognormaal<\/td>\n130-139 mmHg<\/td>\nen\/of<\/td>\n84-89 mmHg<\/td>\n<\/tr>\n
Graad 1 hypertensie<\/td>\n140-159 mmHg<\/td>\nen\/of<\/td>\n90-99 mmHg<\/td>\n<\/tr>\n
Graad 2 hypertensie<\/td>\n160-179 mmHg<\/td>\nen\/of<\/td>\n100-109 mmHg<\/td>\n<\/tr>\n
Graad 3 hypertensie<\/td>\n≥ 180 mmHg<\/td>\nen\/of<\/td>\n≥ 110 mmHg<\/td>\n<\/tr>\n
Geïsoleerde systolische hypertensie<\/td>\n≥140 mmHg<\/td>\nen<\/td>\n< 90 mmHg<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table><\/div>\n

Sneller overgaan tot behandeling<\/h3>\n