{"id":175630,"date":"2018-11-01T00:00:00","date_gmt":"2018-10-31T23:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bcfi.be\/impetigo-aanpak\/"},"modified":"2026-04-02T19:09:39","modified_gmt":"2026-04-02T17:09:39","slug":"impetigo-aanpak","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bcfi.be\/nl\/impetigo-aanpak\/","title":{"rendered":"Impetigo: aanpak"},"content":{"rendered":"
– De eerste stap in de aanpak van impetigo bestaat uit hygiënemaatregelen (o.a. het regelmatig reinigen van de laesies en frequent wassen van de handen met water en zeep).
– Het gebruik van antiseptica wordt niet aanbevolen.
– Een behandeling met lokale antibiotica kan worden overwogen bij weinig uitgebreide huidlaesies, zeker wanneer het risico van overdracht hoog is (voornamelijk bij jonge kinderen in gemeenschappen), om verspreiding van de kiemen en overdracht van de infectie te beperken, en genezing van de huidlaesies te versnellen. Fusidinezuur is het eerstekeuze-antibioticum voor lokale toepassing.
– Een behandeling met orale antibiotica wordt aanbevolen bij falen van de lokale behandeling, uitgebreide impetigo, adenopathie of algemene symptomen (bv. koorts); flucloxacilline is dan de eerste keuze.
– Bij uitgebreide laesies of in geval van epidemie is het aan te bevelen om het kind thuis te houden van school of de crèche.<\/div>\n

Impetigo (impetigo vulgaris<\/i>) is een oppervlakkige bacteriële huidinfectie die meestal kinderen jonger 12 jaar treft, vooral jonge kinderen. Deze infectie is goedaardig maar zeer besmettelijk (zolang de laesies niet droog zijn1-3<\/span>) en overdracht gebeurt door direct of indirect (voorwerpen, linnengoed of kleren die in contact komen met de laesies) contact. De verantwoordelijke bacteriën zijn meestal Staphylococcus aureus<\/i> en soms Streptococcus pyogenes<\/i>. Bij gezonde personen kan deze aandoening spontaan genezen na 2 tot 3 weken, maar een behandeling laat toe de genezing van de huidlaesies te versnellen, en verspreiding van de kiemen en overdracht van de infectie te beperken. De complicaties van impetigo (infecties van de diepe huidlagen of omliggende weefsels) zijn zeer zeldzaam.1,2,4,5<\/span><\/p>\n

Impetigo vulgaris<\/i>
  <\/p>\n

Impetigo bullosa<\/i>
<\/p>\n

– Impetigo-laesies (impetigo vulgaris<\/i>) zijn karakteristiek en komen voor als kleine puistjes of blaasjes die snel open gaan en een gelige korst achterlaten. Deze laesies zijn vaak gesitueerd ter hoogte van het aangezicht, vooral rond de mond of de neus, en op de handen.1,2<\/span>
– Impetigo evolueert zelden naar ernstige infecties van diepere huid- of weefsellagen, zoals ecthyma (puisten met ulceratie van de dermis), lymfangitis, erysipelas, staphylococcal scalded<\/i> skin<\/i> syndroom, hypodermitis, septicemie of bot- of gewrichtsinfecties. Diabetes en immunosupressie zijn factoren die het risico van complicaties verhogen.1<\/span>
– Impetigo bullosa<\/i> is zeldzamer dan impetigo vulagris<\/i> 1,2 <\/span>en wordt gekenmerkt door vochthoudende blaren die na openbreken een bruinachtige korst achterlaten.1 <\/span>Ze situeren zich ter hoogte van de romp, extremiteiten van de ledematen, oksels of het luiergebied bij baby’s.1<\/span><\/div>\n

Hygiënemaatregelen<\/h2>\n

Hygiënemaatregelen zorgen dat de ziektekiemen verdwijnen, en dat verspreiding en overdracht van de infectie beperkt worden. Ze bestaan uit het meerdere malen per dag reinigen van de laesies en wassen van de handen met water en zeep, het vermijden van krabben op de laesies (bv. door de laesies te bedekken1<\/span>), het gebruik van een aparte doek om na het reinigen de laesies op te drogen, het dagelijks wassen van linnengoed en kleding in contact met de laesies (totdat de laesies uitgedroogd zijn), het kort knippen en schoonhouden van de nagels. Ook de personen die in contact komen met de geïnfecteerde persoon moeten een strikte handhygiëne toepassen.1,4,6<\/span><\/p>\n

Lokale behandeling<\/h2>\n