{"id":176724,"date":"2017-06-27T00:00:00","date_gmt":"2017-06-26T22:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bcfi.be\/canagliflozine-bij-type-2-diabetes-gunstig-effect-op-bepaalde-cardiovasculaire-eindpunten-maar-verhoogd-risico-van-amputatie-t-h-v-de-onderste-ledematen\/"},"modified":"2026-04-02T19:10:57","modified_gmt":"2026-04-02T17:10:57","slug":"canagliflozine-bij-type-2-diabetes-gunstig-effect-op-bepaalde-cardiovasculaire-eindpunten-maar-verhoogd-risico-van-amputatie-t-h-v-de-onderste-ledematen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bcfi.be\/nl\/canagliflozine-bij-type-2-diabetes-gunstig-effect-op-bepaalde-cardiovasculaire-eindpunten-maar-verhoogd-risico-van-amputatie-t-h-v-de-onderste-ledematen\/","title":{"rendered":"Canagliflozine bij type 2- diabetes: gunstig effect op bepaalde cardiovasculaire eindpunten maar verhoogd risico van amputatie t.h.v. de onderste ledematen"},"content":{"rendered":"
De resultaten van het CANVAS Program<\/em>, een groepering van de CANVAS-studie en de CANVAS-R-studie, uitgevoerd bij pati\u00ebnten met type 2-diabetes met hoog cardiovasculair risico tonen met canagliflozine een vermindering van het primaire, gecombineerd cardiovasculair eindpunt (cardiovasculaire mortaliteit, niet-fataal myocardinfarct of niet-fataal CVA), maar dit ten koste van ongewenste effecten waaronder een verdubbeling van het risico van amputatie ter hoogte van de onderste ledematen. De resultaten tonen echter geen statistisch significante vermindering van de afzonderlijke eindpunten: cardiovasculaire mortaliteit, niet-fataal myocardinfarct en niet-fataal CVA. Er kan geen conclusie worden getrokken wat betreft de eventuele effecten van canagliflozine op de progressie van nierlijden.<\/div>\n

Canagliflozine is, zoals dapagliflozine en empagliflozine, een inhibitor van de natriumglucose-cotransporter 2 (SGLT2) ter hoogte van de nieren. Hun hypoglykemi\u00ebrend effect is gebaseerd op vermindering van de terugresorptie van glucose in de nieren, met uitlokking van glycosurie.
Recent werd een vermindering van de cardiovasculaire mortaliteit met empagliflozine vastgesteld in de EMPA-REG-studie [zie Folia november 2015<\/a> en februari 2017<\/a>].<\/p>\n

Het CANVAS Program<\/h2>\n

De resultaten van het CANVAS Program<\/em> met canagliflozine zijn onlangs gepubliceerd in de New England Journal of Medicine<\/em>1<\/span>. Het CANVAS Program<\/em> heeft als doel het effect van canagliflozine op de cardiovasculaire en renale complicaties van diabetes, en de cardiovasculaire en renale veiligheid van canagliflozine te evalueren bij diabetici met een hoog cardiovasculair risico. Om te komen tot een voldoende hoog aantal events en een voldoende hoge statistische power, werden in het CANVAS Program de gegevens gegroepeerd van twee gerandomiseerde studies met verschillende duur (CANVAS en CANVAS-R)2<\/span>, wat geen conventionele werkwijze is.<\/p>\n

Het CANVAS Program<\/em> groepeert de gegevens van twee gerandomiseerde, gecontroleerde studies: de CANVAS-studie (Canagliflozin Cardiovascular Assessment Study<\/em>) met een duur van 6 jaar die de cardiovasculaire veiligheid van canagliflozine evalueerde, en de CANVAS-R-studie (Canagliflozin Cardiovascular Assessment Study- Renal<\/em>) met een duur van 2 jaar die de cardiovasculaire veiligheid van canagliflozine en de effecten van canagliflozine op de progressie van nierlijden evalueerde. In totaal waren er 10.142 pati\u00ebnten ge\u00efncludeerd waaronder 65% met antecedenten van cardiovasculaire events en 35% met minstens 2 cardiovasculaire risicofactoren; de gemiddelde leeftijd van de pati\u00ebnten was 63,3 jaar. In de CANVAS-studie werden de pati\u00ebnten gerandomiseerd naar 3 groepen (canagliflozine 100 mg, canagliflozine 300 mg of placebo), in de CANVAS-R-studie naar 2 groepen (canagliflozine 100 mg of placebo). De mediane follow-up in CANVAS Program bedroeg 126 weken (296 weken in CANVAS; 108 weken in CANVAS R).<\/div>\n

Effecten van canagliflozine op de cardiovasculaire eindpunten<\/h2>\n

Het primaire eindpunt was een gecombineerd eindpunt van cardiovasculaire mortaliteit, niet-fataal myocardinfarct en niet-fataal cerebrovasculair accident (CVA).
De resultaten wijzen met canagliflozine op een statistisch significante vermindering van 14% van het gecombineerd eindpunt [26,9 events\/1.000 pati\u00ebnten per jaar (canagliflozine) versus 31,5 events\/1.000 pati\u00ebnten\/jaar (placebo); hazard ratio<\/em> 0,86\u00a0(95%-BI 0,75 tot 0,97)]. De Number Needed to Treat<\/em> (NNT) bedroeg 217 voor 1 jaar behandeling, d.w.z. dat\u00a0 217 pati\u00ebnten moesten behandeld worden gedurende 1 jaar om \u00e9\u00e9n bijkomend cardiovasculair event te vermijden. De resultaten tonen echter geen statistisch significante vermindering van de afzonderlijke eindpunten cardiovasculaire mortaliteit, niet-fataal myocardinfarct en niet-fataal CVA (secundaire eindpunten). De resultaten wijzen op een vermindering van het risico van hospitalisatie omwille van hartfalen [hazard ratio<\/em> 0,67\u00a0(95%-BI 0,52 tot 0,87)] maar, zoals de onderzoekers zelf signaleren, moeten deze resultaten voorzichtig worden ge\u00efnterpreteerd, gezien het geringe aantal events.<\/p>\n

Effecten van canagliflozine op de renale eindpunten<\/h2>\n

De resultaten in verband met de renale eindpunten (secundaire eindpunten) wijzen op een vermindering van de progressie van albuminurie [hazard ratio<\/em> 0,73\u00a0(95%-BI 0,67 tot 0,79)] en van verslechtering van de nierfunctie [hazard ratio<\/em> 0,60 (95%-BI 0,47 tot 0,77)]. Zoals de onderzoekers zelf signaleren, moeten deze resultaten echter eveneens voorzichtig worden ge\u00efnterpreteerd, gezien het geringe aantal events.<\/p>\n

Veiligheid van canagliflozine<\/h2>\n

Naast de bekende ongewenste effecten van de gliflozinen (vooral gastro-intestinale last, polyurie, dysurie, urogenitale infecties, deshydratie, hypotensie), tonen de resultaten met canagliflozine een verdubbeling van het risico van amputatie ter hoogte van de onderste ledematen. De toename werd gezien met de 100 mg-dosis en de 300 mg-dosis; er was geen dosis-afhankelijk effect. Het aantal amputaties bedroeg 6,3 amputaties\/1.000 pati\u00ebnten\/jaar (canagliflozine) versus 3,4 amputaties\/1.000 pati\u00ebnten\/jaar (placebo), wat overeenkomt met een hazard ratio van 1,97\u00a0(95%-BI 1,41 tot 2,75) en een Number Needed to Harm<\/em> (NNH) van 345 voor 1 jaar behandeling; dit betekent dat op 345 pati\u00ebnten die gedurende 1 jaar behandeld werden met canagliflozine, er 1 bijkomend geval van amputatie was ten opzichte van placebo. Het risico was het hoogst bij pati\u00ebnten met antecedenten van amputatie of perifere arteriopathie. Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) en de Amerikaanse Food and Drug Administration<\/em> (FDA) publiceerden een waarschuwing in dit verband [zie verder bij de commentaren van het BCFI].<\/p>\n

Commentaren van het BCFI<\/h2>\n